ORIGO

Autorski system orientacji człowieka i organizacji

autorski system pracy origo

Decyzje są podejmowane, ale nie prowadzą do zmiany.
Działania są realizowane, ale nie budują zaangażowania.
Odpowiedzialność formalnie istnieje, ale znika sprawczość.

Co ORIGO realnie zmienia w organizacji?

Mniej decyzji cofanych lub korygowanych po fakcie, ponieważ zostały podjęte bez jasnych kryteriów i punktów odniesienia.

Krótszy dystans między decyzją a działaniem, bez zwiększania presji ani centralizacji odpowiedzialności,

Przywrócenie sprawczości tam, gdzie formalnie istnieje odpowiedzialność,
ale faktycznie nie ma wpływu.

Zatrzymanie rozpraszania energii organizacji na działania zabezpieczające, asekuracyjne i reaktywne.

Lepsze wykorzystanie kompetencji, które już są opłacone, ale pozostają niewykorzystane z powodu dezorientacji decyzyjnej.

Większą przewidywalność działań organizacji bez potrzeby zwiększania kontroli, dzięki wspólnym punktom odniesienia w podejmowaniu decyzji.

Diagnoza
20%

Moduły są stałe – konfiguracja nigdy

Architektura
40%

Pracujemy na poziomie mentalnych modeli

Internalizacja
100%

Architektura modułowa systemu

ORIGO jest systemem opartym na niezależnych, zdefiniowanych modułach, które mogą być łączone w różnych konfiguracjach — w zależności od realnej sytuacji organizacji.

Dobór modułów nie wynika z katalogu tematów, lecz z diagnozy sposobu funkcjonowania organizacji.

Emocje jako kompas decyzji
Energia wpływu - neurobiologia sprawczości
Deep flow - neurobiologia uwagi i pracy głębokiej
Berety Integrity - tożsamość i sens w zmianie
Zaufanie w systemie - neurobiologia współpracy
Neurobiologia uwagi i pracy głebokiej
Zaufanie w systemie – neurobiologia współpracy
Energia wpływu – neurobiologia sprawczości
Career Integrity – tożsamość i sens w zmianie
Emocje jako kompas decyzji

ORIGO po łacinie oznacza:
punkt odniesienia, początek, źródło.

W matematyce i fizyce – punkt, bez którego nie da się określić kierunku ani ruchu.

W świecie zmiany ORIGO pełni tę samą funkcję:
nie daje gotowych odpowiedzi,
ale pozwala odzyskać orientację tam, gdzie nie ma już map.

Ma sens tam gdzie organizacja zaczyna zauważać,

że dotychczasowy sposób działania przestaje być wystarczający.

– gdy kompetencje zespołów nie przekładają się już proporcjonalnie na efekt
– gdy decyzje wracają po kilka razy, a odpowiedzialność zaczyna się rozmywać
– gdy klasyczne mechanizmy kontroli przestają dawać przewidywalność
– gdy koszt napięć i niejednoznacznych ról rośnie,

choć nie zawsze widać go wprost w wynikach.

W takich warunkach utrata sprawczości staje się kosztem systemowym,

a nie problemem pojedynczych osób.

Orientacja

Wpływ

działanie